CHOROBY PASOŻYTNICZE 

​Choroby pasożytnicze skóry u psów i kotów to częsty powód wizyt w lecznicach weterynaryjnych. Aby leczenie tych chorób zakończyło się sukcesem należy skrupulatnie stosować się do zaleceń prowadzącego lekarza weterynarii. Pamiętajmy, że przerwanie terapii lub nieprzestrzeganie dawek leków może spowodować szybki nawrót choroby

 


ŚWIERZB

Świerzb jest chorobą, którą wywołuje u psów świerzbowiec Sarcoptes canis żyjący stale na żywicielu, który drąży tunele w warstwie rogowej naskórka 
i składa tam jaja. Świerzb często przenosi się na ludzi przez kontakt bezpośredni. Sierść chorego psa wygląda jak "wygryziona przez mole", towarzyszy temu silny świąd. Rozpoznanie oparte jest na badaniu zeskrobiny ze skóry psa. U kotów zmiany lokalizują się głównie w zewnętrznym kanale słuchowym, na głowie 
i szyi, a wywołuje je roztocz Otodectes cynotis. Klinicznie choroba objawia się silnie swędzącym zapaleniem ucha z charakterystycznymi brunatnymi strupami i suchą czarną woszczyną. Potwierdzeniem rozpoznania jest badanie laboratoryjne stwierdzające obecność roztoczy w kanale słuchowym.


CHEJLETIELLA

U psów objawem wysuwającym się na plan pierwszy jest tzw. „łupież wędrujący” – poruszające się łuski na skórze grzbietu, któremu towarzyszy łojotok i nieprzyjemny zapach skóry. U kotów pasożyty z rodzaju Chejletiella spotykane są okazjonalnie. Objawy są niezbyt nasilone w postaci zwiększających się ilości drobnych łusek na grzbiecie.

Zagrożone są zwierzęta w dużych skupiskach. Należy pamiętać o zwalczaniu w środowisku.


NUŻYCA

Nużyca określana jest jako nadmierny wzrost ilości nużeńców Demodex canis, które normalnie występują w mieszkach włosowych i gruczołach łojowych zdrowych zwierząt. Powodem ich patologicznego wzrostu jest osłabiona odporność zwierzęcia. Nużyca może przybierać postać miejscową (gdzie rokowanie w leczeniu jest bardzo dobre), postać uogólnioną (trudną do wyleczenia) oraz postać nużycy palców (charakterystyczne, sączące zmiany między palcami). Nużyca miejscowa, często występująca u młodych psów, objawia się wyłysieniami z lekkim zaczerwienieniem i łuszczeniem na skórze głowy (bardzo charakterystyczne są wyłysienia wokół oczu). Nużycy uogólnionej towarzyszy powiększenie węzłów chłonnych, łojotok, wyłysienia w różnych okolicach ciała, a także ropne zapalenie skóry, które jest chorobą towarzyszącą i powinno być leczone równolegle. U kotów chorobie tej towarzyszy silny świąd, utrata włosów w okolicy brzucha lub na przednich kończynach.


TASIEMCE

Tasiemce zaliczane są do typu robaków płaskich - płazińców. Z wyglądu przypominają podzieloną na segmenty tasiemkę. W ich budowie morfologicznej wyróżnia się główkę oraz liczne człony. Długość dorosłego tasiemca może być różna: od 1 cm do nawet 5 m. Tasiemce bytują w jelicie cienkim psa, przy czym w zależności od gatunku pies może być żywicielem pośrednim lub ostatecznym. Zarażenia tym pasożytem najczęściej obserwuje się u psów dorosłych.

Zdarza się, że u zarażonego tasiemcem psa nie występują żadne objawy chorobowe. O wystąpieniu tasiemczycy świadczy jedynie świąd odbytu, który pies stara się złagodzić tzw. "saneczkowaniem". W kale zwierzęcia można natomiast zauważyć człony tasiemca.


GLISTY

​Glisty są zaliczane do typu nicieni pasożytniczych. Choroby wywołane przez nicienie noszą mianonomatoz. Najczęściej spotykane u psów nomatozy to zarażenia glistami z gatunków: Toxocara canis, Toxascaris leonina, Ancylostoma caninum, Uncinaria stenocephala oraz Trichocephalus vulpis. Na rożne glistnice szczególnie narażone są szczenięta i młode psy.

Podłoże choroby może być dwojakie: suka ciężarna może zostać zarażona jajami pasożyta, a wyklute larwy podążając przez mały krwiobieg do dużego wnikną do płodów, lub też żyjące w jej organizmie ( jeszcze przed zapłodnieniem ), otorbione larwy na skutek wpływu hormonów ciążowych mogą przerywać otoczkę i również przedostać się do płodu.

Przy znacznym stopniu zarobaczenia szczenięta gorzej się rozwijają, a ich sierść jest matowa i nastroszona. Pieski mają dobry apetyt, a mimo to tracą na wadze. Mają rozdęte brzuszki i rzecz charakterystyczna - pachną czosnkiem. Możliwe jest też występowanie biegunek i wymiotów.

Zwalczanie i zapobieganie glistnicy polega na stosowaniu odpowiednich programów odrobaczania oraz przestrzeganiu zasad higieny. Szczenięta powinny być odrobaczone w 3 - 4, a następnie 8 tygodniu i po raz kolejny między 4 - 6 miesiącem życia. Szuki szczenne natomiast w pierwszej połowie ciąży.


LAMBILA

​Lamblia, czyli ogoniastek jelitowy - Giardia canis to drobny pierwotniak, gruszkowatego kształtu, bytujący w jelicie cienkim psa, wywołujący uporczywe biegunki. Psy zarażają się pijąc wodę z naturalnych źródeł, w której obecne są lamblie.

​Lamblioza powoduje utratę masy ciała i odwodnienie.

Wykrycie pasożytów podczas rutynowego badania koproskopowego ( kału ) jest trudne. Z tego względu przy przedłużających się biegunkach lekarze weterynarii stosują leczenie w kierunku lamblii ( np. metronidazolem ) mimo braku dodatniego wyniku badania.


PCHŁY I WSZY

​Obecności pcheł towarzyszy silny świąd, szczególnie 
u zwierząt ze skłonnością do reakcji alergicznych 
i atopii. U kotów z inwazją pcheł możemy mieć do czynienia już w wieku kilku tygodni, a u dorosłych osobników – gdy właściciel zapomniał o profilaktyce przeciwpchelnej. Zmiany na skórze spowodowane są przez gryzienie, drapanie i wylizywanie się poirytowanego świądem zwierzęcia. Warto wiedzieć, że często zakażeniu pchłami towarzyszy tasiemczyca (pchły biorą udział w cyklu rozwojowym tasiemców).

Wszy całe swoje życie spędzają na jednym żywicielu, są insektami gryzącymi lub ssącymi. Gatunki spotykane u psów to Trichodectes canis i Linognathus setesus, u kotów – Felicola subrostratus. Do objawów najczęściej spotykanych zaliczamy m.in.: łojotok suchy, wyłysienia, a także anemię. Inwazja Trombicula (roztocza „jesiennych traw”) następuje zwykle późnym latem i jesienią pod postacią małych (wielkości główki od szpilki), pomarańczowych larw odżywiających się krwią. Efektem działania pasożytów są swędzące grudki i strupki, które umiejscawiają się głównie na łapach (okolice stóp), a także na głowie, uszach i brzuchu zwierząt.​

 

 



Przychodnia dla Zwierząt lek. wet. Krzysztof Momot

ul. Legnicka 57a

66-620 Gubin, woj. lubuskie

tel.: 683594421

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

 

W celu zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z witryny ta strona stosuje pliki cookies.
Kliknij 'Zgadzam się', aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.